กัมพูชา

กัมพูชา

      กัมพูชายังถูกจัดอยู่ในกลุ่มประเทศด้อยพัฒนาที่มีความยากจนมากประเทศหนึ่ง ดังนั้น รัฐบาลกัมพูชาจึงให้ความสำคัญอย่างสูงสุดต่อการกำหนดยุทธศาสตร์การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศเพื่อมุ่งขจัดความยากจน ยกระดับคุณภาพชีวิตและความเป็นอยู่ของประชาชนโดยเฉพาะในพื้นที่ชนบทให้ดีขึ้น ปัจจุบันรัฐบาลกัมพูชาอยู่ในระหว่างการดำเนินการตามแผนพัฒนายุทธศาสตร์แห่งชาติ

ธงชาติกัมพูชา

 
1.       ที่ตั้งอาณาเขต       กัมพูชามีพรมแดนติดต่อกับ 3 ประเทศ ดังนี้

             ทิศเหนือ ติดกับประเทศไทย (จังหวัดอุบลราชธานี ศรีสะเกษ สุรินทร์ และบุรีรัมย์) และลาว (แขวงอัตตะปือ และ จำปาสัก)
             ทิศใต้ ติดอ่าวไทย                                                                                                                                               ทิศตะวันออก ติดกับเวียดนาม (จังหวัดกอนทูม เปลกู ซาลาย ดั๊กลั๊ก ส่องแบ๋ เตยนิน ลองอานด่งท๊าบ อันซาง และเกียงซาง)                                                                                                                                                                   ทิศตะวันตก ติดกับประเทศไทย (จังหวัดสระแก้ว จันทบุรี และตราด)

เขตแดนไทย-กัมพูชา

               กัมพูชามีเส้นเขตแดนติดต่อกับประเทศไทย ยาวประมาณ 803 กิโลเมตร ประกอบด้วย

               ทิศเหนือ                ติดต่อกับจังหวัดอุบลราชธานี ศรีสะเกษ สุรินทร์ และบุรีรัมย์
               ทิศตะวันตก            ติดต่อกับจังหวัดสระแก้ว จันทบุรี และตราด  

2.    พื้นที่

      กัมพูชามีขนาด กว้าง 500 กิโลเมตร ยาว 450 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด181,035 ตารางกิโลเมตร หรือมีขนาดประมาณ 1 ใน 3 ของประเทศไทย

3.    ลักษณะภูมิประเทศ

             กัมพูชามีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ ประกอบด้วย ที่ราบรอบทะเลสาบเขมรและที่ราบลุ่มแม่น้ำโขง มีทิวเขาล้อมรอบทางเหนือ คือ เทือกเขาพนมดงรัก เทือกเขาบรรทัด และเทือกเขาอันนัม โดยมีลักษณะภูมิประเทศคล้ายชามหรืออ่าง คือ ตรงกลางเป็นแอ่งทะเลสาบ และลุ่มแม่น้ำโขงอันกว้างขวาง มีภูเขาล้อมรอบอยู่ 3 ด้าน ได้แก่
               (1) ด้านตะวันออก มีแนวเทือกเขาอันนัมที่เป็นพรมแดนกับประเทศเวียดนาม

               (2) ด้านเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ มีแนวเทือกเขาพนมดงรักที่เป็นพรมแดนกับประเทศไทย

               (3) ด้านใต้และตะวันตกเฉียงใต้ มีแนวเทือกเขาบรรทัดที่เป็นแนวพรมแดนกับประเทศไทย โดยมีพื้นที่เฉพาะด้านตะวันออกเฉียงใต้เท่านั้นที่เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำโขง

                แม่น้ำและทะเลสาบที่สำคัญ ได้แก่
               (1) แม่น้ำโขง ไหลจากลาวเข้าสู่ภาคเหนือของกัมพูชาแล้วไหลผ่านเข้าเขตเวียดนาม มีความยาวในเขตกัมพูชารวม 500 กิโลเมตร

               (2) แม่น้ำทะเลสาบ เชื่อมระหว่างแม่น้ำโขงกับทะเลสาบ ความยาว 130 กิโลเมตร

               (3) แม่น้ำบาสัก (Bassac) เชื่อมต่อกับแม่น้ำทะเลสาบที่หน้าพระราชวังกรุงพนมเปญ ความยาว 80กิโลเมตร

               (4) ทะเลสาบ (Tonle Sap) เป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ มีเนื้อที่ 3,000 ตารางกิโลเมตร

4.   ลักษณะภูมิอากาศ

       กัมพูชามีอากาศมรสุมเขตร้อนเป็นแบบร้อนชื้นแถบมรสุม โดยฤดูฝน เริ่มจากเดือนพฤษภาคม-พฤศจิกายน  และฤดูแล้งระหว่างเดือนธันวาคม – เมษายน อุณหภูมิโดยเฉลี่ย 20 – 36 องศาเซลเซียส โดยที่เดือนเมษายนมีอุณหภูมิสูงที่สุด เดือนมกราคมมีอุณหภูมิต่ำที่สุด และเดือนตุลาคมมีฝนตกชุกที่สุด

    5.  เมืองหลวงและเมืองสำคัญ

            – เมืองหลวง ได้แก่ กรุงพนมเปญ เป็นศูนย์กลางแหล่งอุตสาหกรรมและพาณิชย์กรรมหลักของประเทศ
            – เมืองสำคัญได้แก่ กรุงพระสีหนุวิลล์ หรือกรุงกัมปงโสม (เป็นท่าเรือน้ำลึกนานาชาติ) จังหวัดเสียมราฐ (เสียมเรียบ) จังหวัด พระตะบอง จังหวัดเกาะกง และจังหวัดกัมปงจาม

 
6.  ประชากร      ประชากร 14.7 ล้านคน (ปี 2551) ประกอบด้วย

               – ชาวเขมร คิดเป็นร้อยละ 90 ของประชากรทั้งหมด

               – ชาวญวน คิดเป็นร้อยละ 4 ของประชากรทั้งหมด

               – ชาวจีน คิดเป็นร้อยละ 3 ของประชากรทั้งหมด

               – อื่นๆ คิดเป็นร้อยละ 3 ของประชากรทั้งหมด เช่น ชาวไทย (ไทยเกาะกง) ชาวลาว ชาวจาม ชาวจะราย ชาวระแดว์ ชาวเสตียง ชาวเมฺรญ และชาวเปือร์ เป็นต้น

      7.  การเมืองการปกครอง

       กัมพูชามีระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยโดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข  นับจากการเลือกตั้งทั่วไปภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับปี 2536 การเมืองของกัมพูชามีพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง

 
การแบ่งเขตการปกครอง         กัมพูชา แบ่งเขตการปกครองเป็น 20 จังหวัด (Provinces) ได้แก่ พระตะบอง บันเตียเมียนจัย อุดรเมียนจัย พระวิหาร สตึงไตรย์ รัตนคีรี มณฑลคีรี กระแจะ กัมปงจาม สวายเรียง ไปรเวง กันดาล ตาแก้ว กัมปอต เกาะกง โพธิสัต เสียมเรียบ กัมปงทม กัมปงสะปือ และกัมปงชะนัง (แต่ละจังหวัดจะแบ่งเขตปกครองภายในออกเป็นอำเภอ (Srok) กับตำบล (Khum)) กับเขตปกครองพิเศษเรียกว่า กรุง (Municipalities) อีก 4 กรุง ได้แก่ แกบ ไพลิน  พนมเปญ และ  สีหนุวิลล์

      8.  ภาษา

         ภาษาเขมรเป็นภาษาทางการ ส่วนภาษาที่ใช้โดยทั่วไป ได้แก่ ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเวียดนาม ภาษาไทย และภาษาจีน

      9.  ศาสนา

           รัฐธรรมนูญกัมพูชาบัญญัติให้ศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติ เพราะมีผู้นับถือพระพุทธศาสนา 95% ศาสนาอิสลาม 3% ศาสนาคริสต์ 1.7% ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู 0.3%

     10. เศรษฐกิจ

       เศรษฐกิจของกัมพูชาส่วนใหญ่อยู่ในภาคบริการเป็นหลัก หรือคิดเป็นร้อยละ 41 รองลงมา ได้แก่ ภาคอุตสาหกรรม คิดเป็นร้อยละ 30 และ ภาคการเกษตร คิดเป็นร้อยละ 29 (ข้อมูลปี 2550)

     11. สกุลเงิน

        เรียล (Riel)  อัตราการแลกเปลี่ยน 125 เรียล (Riel) เท่ากับ 1 บาท (ธันวาคม 2552 )

 

ที่มาhttp://203.172.179.25/historysk1/his4/asean5.htm

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s